Zdanie z mojego poprzedniego wpisu skomentował Romuald Szeremietiew wiceminister MON w rządzie Jerzego Buzka.

Napisałem: A co robi dziś minister Widzyk lub wojewoda Kempski? A Szeremietiew wiceminister MON co budował się za łapówki? Nie są to sukcesy wolnych mediów tylko nagonka układu?

Pan Szeremietiew pisze: Urzad Skarbowy stwierdził, że miałem LEGALNIE kilkadziesiąt tys. PLN więcej niż wydałem na budowę domu, samochód etc.

Oraz: W końcu "śledczy" z Rzepki nagrody dostali, mnie skompromitowano i wdeptano w ziemię, a i Sz. Pan też może mną sobie pórko wytrzeć. Nie ulega wątpliwości, że mamy w Polsce "wolne media" i wszyscy zadowolenie - prawda?

Dla mnie nie ulega wątpliwości, że mamy w Polsce wolne media- bez cudzysłowa, ale to inny temat. Reakcja Pana Szeremietiewa skłoniła mnie do myśli, że jest ofiarą wolnych mediów, lub po prostu ofiarą błędnej analizy układanki faktów dokonanej przez dziennikarzy- dla mnie, nie ukrywam, dziennikarzy znakomitych.

Pragnę zapewnić Pana Szeremietiewa, że gdybym spotkał się z Panem w cztery oczy nie mógłbym powiedzieć Panu: łapówkarz. Bo nigdy nie osiągnę absolutnej pewności o Pana przestępstwie, nawet w przypadku skazującego Pana wyroku sądowego, gdyby taki został wydany. Niestety pragnienie absolutnego przekonania wobec rzeczywistości ma skutki również odwrotne. Piszę to z przykrością jednak nigdy nie będę miał absolutnej pewności co do Pana uczciwości, nawet gdyby sąd Pana uwolnił od zarzutów. Sfera publiczna, właśnie z tego powodu- absolutnej niemożności osiągnięcia ideału- rządzi się prawami zastępczymi wobec wewnętrznych przekonań. I należy mieć pełną świadomość tego zastępstwa. Urząd Skarbowy może potwierdzać legalnośc dochodów na podstawie faktur, umów. A faktury mogą być wystawione za usługi wykonane, niewykonane, lub kosztujące mniej niż na fakturze. Przykro mi, że być może bliżej mi do nieufności i podejrzliwosći niż do wiary w ludzkie słowa. Mnie razi taka postawa zapiekłych lustratorów (vide K.Wyszkowski), których żaden wyrok sądu nigdy do niczego nie przekona bo dla nich przekonanie wewnętrzne stoi ponad wszystkie zasady społeczne. Teraz łapię się na takiej postawie wobec Pana, ale tak jest i piszę to co czuję, nic na to nie poradzę. Czuję również potrzebę zadania wielu pytań: dlaczego Pana doradca (czy inną funkcję pełnił?) Zbigniew Farmus uciekał z Polski (złapano go na statku w ostatniej chwili). Dlaczego inwestor zagraniczny twierdził, że farmus żadał łapówek w Pana imieniu? Skąd miał Pan tak wysokie dochody, gdy pełnił Pan funkcję rządową. Na pewno były legalne, ale z jakiego tytułu? Kto Pana wrobił w tą sprawę, jeśli jest Pan czysty? Zasady społeczne skłoniły równiez Pana partyjnych kolegów do potępienia Pana, a przez proces nie może Pan wrocić do polityki.

Mam tę słabość, że dopóki ktoś mówi jestem niewinny, ja chcę mu wierzyć. Dlatego moje zdanie powinno brzmieć: A Szeremietiew, o którym prasa pisała, że budował się za łapówki? Stawianie oskarżeń to jedno z trudniejszych zadan dziennikarzy- niestety konieczne w wolnym kraju. Nie mogą nie zdarzać się pomyłki. Pomyłki, które czasami zmieniają historię.

Problemem, który fascynuje odbiorców i producentów mediów jest właśnie wpływ mediów na opinię, ich siła rażenia, możliwość zmiany biegu wydarzeń, wynoszenia lub kompromitowania ludzi. Nie ulega wątpliwości, że wielu wynoszonych przez media na szczyty, nie zasługuje na to by z nich patrzeć na świat. Nie ulega wątpliwości, że wielu media strąciły do piekieł absolutnie (właśnie tak- absolutnie) niesprawiedliwie w wyniku błędnego wyroku rzadziej w wyniku złej woli. Nikt rozsądny nie zaneguje również tezy, że złożoności świata media nie są w stanie przedstawić, dlatego przestawiają świat na potrzeby techniki, możliwości percepcji odbiorców jak również na potrzeby przybliżenia szerokiej rzeszy ludzi skomplikowanych problemów. Tak jest. Tak będzie coraz bardziej. Boję się tego, a jednocześnie zachowuję optymizm- widoczne są przecież symptomy ofensywy dobrych mediów.

Pana Szeremietiewa przepraszam, niestety, przepraszam pod warunkiem, że jest niewinny. A tego nie wiem.